Слова Автора
Глава 1
Глава 2
Глава 3
Глава 4
Глава 5
Глава 6
Глава 7
Глава 8
Глава 9
Глава 10
Глава 12
Глава 13
Глава 14
Глава 15
Глава 16
Глава 17
Глава 18
Глава 19
Глава 20
Фінал?
Глава 17

Раптом двоє свободівців занесли когось, у кого на голові був мішок. Так як вони нещодавно приткнули, до намагаючись вислужитись тим що ловлять усіх підряд, і одразу в заручники.

— ЗНІМІТЬ МІШОК! — наказав я.

Вони зняли мішок, і я побачив людину, дуже схожу на мене. Я вирішив розібратися, хто він, і почав допит.

— СКІЛЬКИ ТОБІ РОКІВ?

— 18.

— ТИ ЗНАЄШ СВОБОДІВЦІВ?

— ТАК, ЗВІСНО. ВОНИ МЕНІ ТРОХИ ДОПОМОГЛИ СХОВАТИСЯ ВІД МОНОЛИТІВЦІВ. Я ПЕРЕД ВИБУХОМ ПОРТАЛУ ВИКРАВ ФЛЕШКУ, ЯКА МОЖЕ ВИТЯГНУТИ МЕНЕ І НАВІТЬ ВСІХ ВАС.

— ТЕБЕ ВИПАДКОВО ВОВА ЗВАТИ?

— ВОВА.

— ТВОЮ МАТІР ЗВАТИ ОЛЕКСАНДРА?

— ТАК. А ЗВІДКИ ВИ ПРО ЦЕ ЗНАЄТЕ?

— ТИ СКОРІШ ЗА ВСЕ МІЙ СИН!

— ВИ ТИПУ МІЙ БАТЬКО?

— МОЖЛИВО.

— ВІДПУСТІТЬ ЙОГО НЕГАЙНО, АЛЕ УВАЖНО СЛІДКУЙТЕ ЗА НИМ!

Після того, як його відпустили, він зізнався, що йому всього лише п’ятнадцять, і через три тижні йому виповниться шістнадцять.

© Алекс Житомирский,
книга «Виживші після...».
Коментарі