The vow
I have grown up.. i keep growing up.. However, i have not grown out of you.. I keep meeting new people..some a lessons some a blessing some both.. I have to question what love really is after the break up.. And the answer i keep getting is you.. Miles apart yet so omnipresent.. Constantly in my thoughts.. Constantly being called by those feelings.. I have changed since the first time you saw me & since the last time too.. This..remains unchanged.. Its not my intent to torture you with my presence, feelings, messages, mail... I don't even know if you are receiving my messages.. We are the mirrors of each other.. Elder to a younger version.. So much alike than different.. Told me once..you loved too..& u wrote too..just it didn't get to him.. Same here somehow.. Guess you lost yourself in pursuing your career & studies.. Same here too.. Yet, i don't regret you.. Truly seeing you.. And loving what i see.. Can't walk away from that.. What i wanted from you has changed to what i want for you.. To be safe.. To be healthy.. To be happy.. To be love.. And to keep that melting smile of yours.. I won't come back if that's what you want.. I won't remind you of that chapter.. But i will always love you from afar.. And that's a truth you & i cannot deny.. We don't choose who we fall for, yet a vow was said & here i am, fufilling it..
2019-03-31 15:12:49
12
0
Схожі вірші
Всі
Я граю лише уві снах...
Я граю лише уві снах, Гітару, мов тебе, обіймаю, І пісня стара на вустах, Що в серці болем лунає. Я граю лише уві снах, Мелодію, давно що забута, І печаль в блакитних очах — Мій жах і муза, мій смуток. Я граю лише для тебе, Хоч знаю, що плід ти уяви, І біль губить нестерпний — Я гину, а пісня лунає... Я граю мелодію ніжну Та бігти хочеться геть, Як чую солодку я пісню: Вона нагадає про смерть... Бо вона серце зворушить І змусить згадати тебе, Ну нащо грати я мушу І палати мертвим вогнем? Поховавши, я присяглася, Що забута гітара — ось так, Бо пісня для тебе лилася... Я граю лише уві снах...
131
25
5642
Я тебе по-справжньому кохала...
Я тебе по-справжньому кохала... Так, неначе зовсім не жила. І тобі лиш серце відкривала, Я тебе кохала, як могла. Я тобі всю душу і все серце, Все віддам, ти тільки попроси. Я тебе кохатиму до смерті, Я з тобою навіки і завжди. Я тобі відкрию таємниці, Все, що маю — все віддам тобі. І поля, і чистії криниці, І прекрасний спів тих солов'їв. Я тебе по-справжньому кохала, Весь свій час, я віддала тобі. Я була наївною . Не знала, Що не брешуть тільки солов'ї.
42
15
1991