Мені б уміти...
Мені б уміти рахувати дні До тих часів, коли усе як треба, Коли сльозинка щастя на щоці Спадає вниз, а я дивлюсь у небо. У чисте небо, де немає хмар, Де сонця промінь так ласкаво гріє. У ті часи, коли немає чвар, Мене пташиний спів леліє. Біжу босоніж я по вранішній росі. Тепло і світло мою душу огортають, Здавалося, я ніби уві сні, Пташки у небі гарно так літають. Коли настане час цей я не знаю, Та й чи настане він узагалі? Та все ж надію я свою не покидаю, Лише б уміти рахувати дні...
2020-12-30 22:45:10
7
0
Схожі вірші
Всі
Я і ніч
Поїзд падає в ніч. Це-останній ліхтар. Я і ніч. Віч-на-віч. То морозить. То жар. Ти вже, певно, заснув, Ти подушку обняв. Ти мене вже забув. В тебе тисячі справ Я від тиші глуха. Від мовчання німа. Я одна. Клич- не клич. Я і ніч. Віч-на-віч.
105
8
13546
Question 1?/Вопрос 1?
The girl that questions everything,is a girl that needs many answers.She wanders the earth trying to find the person that can answer her many queries.Everthing she writes has a hidden question that makes her heart ache and her head hurt.She spends days writing sad story's that she forgets her sad life.Shes in a painful story that never ends,she's in a story that writes itself.The pages in the book were filled ever so easy,because her heart wrote it for her.She spent her life being afraid,that's what made it so boring.Finding her passion was easy,but fulfilling it was the hardest part of all.Her writing may be boring and sad,but it's what keeps her sane. "She had all the questions in the word,and he had all the answers." Lillian xx
45
8
5404