Thought Num.1
- لكن من أنتم؟. ' نحن الذين لا نترک الليل وحيدًا دون رفقة. نحن الذين غرقنا، لذا نجيد الحديث عن الأشياء بعمق. نحن الذين نعيش برفقة الهدوء دومًا. نحن أصدقاء السهر والتفكير الطويل. الذين يدعون القوة بينما الضعف يستوطن داخلهم. نحن الذين يحاوطهم الظلام، وتقتلهم هشاشة الواقع 🖤!. ' #Hate
2020-07-23 21:31:50
5
1
Коментарі
Упорядкувати
  • За популярністю
  • Спочатку нові
  • По порядку
Показати всі коментарі (1)
RORITA_
حبيت
Відповісти
2020-07-24 20:27:20
Подобається
Схожі вірші
Всі
وردةٌ قبِيحة
و مَا الّذي يجعلُ مصطلحُ الوردة قبِيحة؟ -مَا الّذي تنتظرهُ من وردةٍ واجهت ريَاح عاتية ؛ وتُربة قَاحلة و بتلَاتٍ منهَا قَد ترَاخت أرضًا ، مَا الّذي ستصبحهُ برأيك؟
55
10
3605
Я граю лише уві снах...
Я граю лише уві снах, Гітару, мов тебе, обіймаю, І пісня стара на вустах, Що в серці болем лунає. Я граю лише уві снах, Мелодію, давно що забута, І печаль в блакитних очах — Мій жах і муза, мій смуток. Я граю лише для тебе, Хоч знаю, що плід ти уяви, І біль губить нестерпний — Я гину, а пісня лунає... Я граю мелодію ніжну Та бігти хочеться геть, Як чую солодку я пісню: Вона нагадає про смерть... Бо вона серце зворушить І змусить згадати тебе, Ну нащо грати я мушу І палати мертвим вогнем? Поховавши, я присяглася, Що забута гітара — ось так, Бо пісня для тебе лилася... Я граю лише уві снах...
131
25
6136