RUINS And pieces
Ruin me, And I'll let you. I'll let you in, Under these fabrics, under my skin. Sink, but not far away, Or you'll get lost and I'll get scared. What will happen to our minds? I've already lost mine. Try and I'll pull you in, Seep through my throat and I'll drown through your fingertips. Stay but not too long, or you'll know that I'm weary. It has been dark but when you came by, I swear I saw a light. I was hoping for some warmth but all your sparks seem to do Is set fire to my tallest towers.I'm on the floor all ashes, Yet ,  begging you to take me, keep me, burn me one last time, Give me scars like a wicked crime. You ruined me and I let you my sparks ruined you? but they couldn't bring your walls down. i bend for you, i so carelessly break. you couldn't keep your word,i've been praying that at least you tried, well at least you cared enough to lie, i know how bad i need to heal, but to break is better than to not feel. it's almost funny how your stomach turns at the mere thought of imperfection. it's funny because it took me years to love my flaws, but now i've ceased to love myself at all, i have been hiding so much for your perfect picture, what proof do you need? i already burnt my masterpiece, just to be a part of your polaroid. let love die, end it if we must, but i've already lost so much, so many pieces, just to complete your puzzle, i'll be hollow by the time you leave. WE LET OURSELVES FALL FOR WE WERE TOO AFRAID TO BE ALONE.
2018-11-13 04:12:39
2
1
Коментарі
Упорядкувати
  • За популярністю
  • Спочатку нові
  • По порядку
Показати всі коментарі (1)
alvahmara
Wow!!
Відповісти
2018-11-13 12:07:42
1
Схожі вірші
Всі
Крапка
Коли я опинюся в твоєму полоні, це буде найсолодший кінець моєї історії. Це буде крапка на кар'єрі поета, ніяких почуттів вміщених на папері. Це буде найсолодший початок моєї любові – моє кохання ловитимеш у кожному слові, у кожному погляді, у кожному русі. Вірші не потрібні будуть, вони стануть безвкусні.
70
0
4156
Закат декабря
В сердце бьёт в бешенстве пульс, Остановить его нечем й боюсь В груди разгорается тёплый огонь , Что пламенем рушит спокойствие й фантазии снов... В личном пространстве сшибает мосты, Наши глубины сжимая в пути Стали с личной ближе наш мир, Вера в чувство пораждая искры Воля свободы кречит только внутри, Больше не сможет затронуть мыслей синевы, Небо в далёком закате зовёт за собой, Где можно побыть с тишиной лишь одной ... Не стоит тревожить прекрасный момент , Тебя не хватает очень со всем В рассвете остался твой запах кофе с утра, Грусть поглотила весь разум струна, Под холод оттенка вновь декабря , Узоры яркого солнца с собой уводя ...
35
4
2518